Witajcie, tutaj Gosia. Zapytacie pewnie, jaka Gosia? Tak, wiem, nie znacie mnie. Tak jak wszyscy, którzy mnie otaczają. Pewnie myślicie, że jestem kolejną zwyczajną 16-latką, która na siłę stara się zdobyć chociaż troszkę sławy. Która udaje, że jest biedną dziewczynką z domu dziecka, a jej rodzice to para pijaków. Niestety, to nie jest bardzo dobra gra aktorska, lecz moje prawdziwe życie. No, prawie. Bo zamiast pary rodziców, mam jednego, tatę. Mama zginęła w wypadku samochodowym. Była pod wpływem alkoholu. Dlatego teraz tak strasznie nie cierpię tego trunku. Mam też brata Igora, jest sławny w internecie jako Ajgor Ignacy. Niestety, nie mogę z nim mieszkać. Gdy mama zmarła, a tata zaczął pić, Igor wziął rzeczy i wyjechał. Nie mam z nim kontaktu od 3 lat. Wytrzymałam z tatą 1 rok, pić zaczął po 8 miesiącach od wypadku. Byłam bita, poniżana przez niego. Po tym czasie uciekłam do domu dziecka. Teraz też mnie niepokoi, nachodzi dniami i nocami. Miałam już tego dosyć. Już raz próbowałam ze sobą skończyć. Ale wtedy poznałam Paulinę, aktualnie moją najlepszą przyjaciółkę. Trafiła tutaj rok temu. Byłam jedyną osobą z którą porozumiewała się bez słów. Była bliska załamania, ze mną też nie było inaczej. Ale kilka miesięcy temu coś mnie natchnęło, zaczęłam szukać brata. Paulina mi bardzo w tym pomaga. Czuję, że on jest niedaleko, że niedługo uda mi się go odnaleźć, a wtedy...
----------------------------------------------------------------------------------Ta daaam, mamy I rozdział! Mam nadzieję, że wam się spodoba i, że będziecie go częściej odwiedzać. Posty będę starała się dodawać codziennie :)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz